Het team functioneert. De taken worden gedaan. De deadlines worden gehaald.
Maar er is iets.
Misschien herken je dit:
Er zijn spanningen die iedereen voelt maar niemand benoemt. Vergaderingen waar het lijkt alsof alles goed gaat maar waar daarna in de wandelgangen heel andere gesprekken worden gevoerd.
Er zijn kampen ontstaan. Niet officieel. Maar iedereen weet het.
Iemand trekt zich terug. Of iemand domineert altijd het gesprek. En de rest past zich aan of haakt af.
Er is een teamlid dat er eigenlijk nooit echt bij hoort. Dat voelt iedereen, maar niemand zegt het.
Of de leidinggevende vraagt zich af waarom het team geen initiatief neemt. Waarom hij altijd degene is die problemen oplost. Terwijl het team wacht op duidelijkheid, op antwoorden, op iemand die het regelt.
En soms speelt er een geschiedenis mee. Een reorganisatie. Een conflict van jaren geleden. Een leidinggevende die is vertrokken. Dingen die nooit zijn uitgesproken maar nog steeds doorwerken.
“Vooraf spannend, achteraf dankbaar. Mensen durfden zich kwetsbaar op te stellen. De last die iemand al een tijdje meedroeg viel letterlijk weg. Dit team heeft een echte stap gezet richting vertrouwen, openheid en groei.”
Wat er speelt
Een goed functionerend team begint met helderheid in de bovenstroom. Wat is het gezamenlijke doel? Wat moet de samenwerking concreet opleveren? En wat zijn de individuele taken en verantwoordelijkheden van ieder teamlid? Die helderheid moet crystal clear zijn.
Daarnaast is er de onderstroom. Alles wat we voelen maar niet zien. Waar we het niet over hebben maar wat wel meespeelt. Hoe teamleden met elkaar omgaan en hoe ze met de leidinggevende omgaan en vice versa. Hoe er geluisterd wordt. Of mensen zich gehoord en gezien voelen. Hoe het zit met veiligheid en vertrouwen.
Echte teamontwikkeling vraagt aandacht voor beide lagen.
Hoe ik werk
Ik kijk naar het team als geheel. Ik interveneer niet op individueel niveau maar ik observeer de dynamiek van het team als systeem.
Niemand is schuldig aan wat er speelt. Maar iedereen draagt wel bij aan de dynamiek die is ontstaan. Dat is systeemdenken.
Ik spiegel wat ik waarneem. Wat ik zie. Wat ik zelf voel in de ruimte. Zodat het team zich bewust wordt van de patronen die er zijn. Want zonder bewustwording kun je niet veranderen. Kun je niet uit de patronen stappen.
Ik los niets op. Ik neem waar en spiegel en vraag door. Zodat het team in een staat van leren en bewustwording terechtkomt. Van daaruit gaan we stap voor stap aan de slag met nieuwe vaardigheden en een andere manier van samenwerken.
Dat vraagt ook iets van ieder teamlid persoonlijk. Want een team groeit alleen als de mensen erin bereid zijn naar zichzelf te kijken.
Dat kost tijd. Het is een stap vooruit en soms twee stappen terug. Maar wat het oplevert is duurzaam.
“Door goed door te vragen gingen we de diepte in en bleef het niet oppervlakkig. De pijnpunten zijn zichtbaar geworden. We weten wat opgepakt moet worden om weer meer team te worden.”
“Ik vond het supergoed dat visueel gemaakt wordt hoe het team in elkaar zit. Dat opent de juiste gesprekken. Er werd gezorgd dat iedereen aan het woord kwam en zich veilig voelde.”
Praktisch
Ik werk voornamelijk met MT’s en directies. Want hoe meer bewustwording er ontstaat aan de top en hoe meer de interactiepatronen veranderen, hoe sterker dat voelbaar is door de hele organisatie.
Teamcoaching is een traject op maat. Ik heb een programma als basis en laat dat los wanneer het team iets anders vraagt.
Het begint altijd met een kennismakingsgesprek waarin we samen kijken wat jouw team nodig heeft.
“Ik was een beetje bang voor een wollige sessie. Dat bleek niet het geval. De sessie was concreet en positief. Bijzonder hoe die sfeer vanaf het eerste moment werd gecreëerd en meteen door iedereen werd overgenomen.”